(a. s.) : bir efsâneyi nakleden.

(a. s.) : ayağı kayan.

(a. s.) : şırasını veya yağını almak için sıkan, [üzüm ve benzerleri gibi şeyleri].

اَلْآشِرُ [el-âşir] (عَاشِرٌ ['âşir] vezninde) Çekirgenin baldırlarında olan ince dikenlere denir. Kezâlik çekirgenin kuyruğu ucunda olan 'ukdeye denir ki kuş çıynakları şeklinde olur ve ona أُشْرَةٌ [uşret] dahi denir, عُمْدَةٌ ['umdet] vezninde ve مِئْشَارٌ [mi’şâr] denir, مِنْشَارٌ [minşâr] vezninde.

a. One who relates or hands down a legend or tradition.

اَلْآثِرُ [el-âsir] (فَاعِلٌ [fâ’il] vezni üzere) Haber nakl eden kimse. Ve hadîs-i Nebî’de sallallâhu 'aleyhi ve sellem vârid olmuştur ki Emîrü’l-mü’minîn 'Ömer’i babasına and içtiğin işitip nehy ettikte 'Ömer eyitti: فَمَا حَلَفْتُ بِهَا ذَاكِرًا وَلَا آثِرًا Ya’nî “Resûl nehy ettikten sonra aslâ وَأَبِي diye and içmedim ne kendim ve ne hod gayrıdan nakl edip filân kimse وَأَبِي لَا أَفْعَلُ كَذَا dedi diye haber vermedim.” Ve ذَاكِرًا dediği, unutup ba’dehu tezekkür etmek ma’nâsına değildir, belki tekellüm etmek ma’nâsınadır; tekûlu: ذَكَرْتُ لِفُلَانٍ حَدِيثَ كَذَا وَكَذَا Ve آثِرٌ [âsir] Evvel ma’nâsına da gelir; ve minhu kavluhum: إِفْعَلْ هَذَا آثِرًا مَا، وَآثِرَ ذِي أَثِيرٍ أَيْ أَوَّلَ كُلِّ شَيْءٍ