اَلنَّمْيُ [en-nemy] (رَمْيٌ [remy] vezninde) ve اَلنُّمِيُّ [en-numiyy] (عُتِيٌّ [‘utiyy] vezninde) ve اَلنَّمَاءُ [en-nemâ’] (سَخَاءٌ [sehâ’] vezninde) ve اَلنَّمِيَّةُ [en-nemiyyet] (عَطِيَّةٌ ['atiyyet] vezninde) نُمُوٌّ [numuvv] kelimesinde lügattir; yukâlu: نَمَى الشَّيْءُ يَنْمِي نَمْيًا وَنُمِيًّا نَمَاءً وَنَمِيَّةً إِذَا زَادَ Ve tutruğu çoğaltmakla âteşi pek ‘alevlendirmek ma’nâsına müsta’meldir; yukâlu: نَمَى النَّارَ إِذَا رَفَعَهَا وَأَشْبَعَ وَقُودَهَا Ve semirmek ma’nâsınadır; yukâlu: نَمَى الرَّجُلُ إِذَا سَمِنَ Ve nehr ve bahrin suyu kabarıp kalkmak ma’nâsınadır; yukâlu: نَمَى الْمَاءُ إِذَا طَمَا Ve bir adama bir kelâm ve haber ref’ ve isnâd olunmak ma’nâsınadır; yukâlu: نَمَى إِلَيْهِ الْحَدِيثُ إِذَا ارْتَفَعَ إِلَيْهِ Ve bu ma’nâda müte’addî olur; tekûlu: نَمَيْتُ الْحَدِيثَ إِلَيْهِ إِذَا رَفَعْتَهُ وَعَزَوْتَهُ